- wie-kent-het-niet

Wie kent het niet? (0) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Hallo, mijnheer De Uil
Waar breng je ons naar toe
Naar Fabeltjesland

Eh, ja, naar Fabeltjesland

En lees je ons dan voor
Uit de Fabeltjeskrant

Ja, ja, uit de Fabeltjeskrant
Want daarin staat precies vermeld
Hoe het met de dieren is gesteld

Echt waar? Echt waar
Echt waar mijnheer De Uil

Mmmmmmmmm

Wie is er niet groot geworden met de wijze woorden van meneer Uil uit Fabeltjeskrant? Menig volwassen van nu, kan het liedje nog feilloos meezingen, zonder ook maar een moment te twijfelen.

Echt waar?

Echt waar, meneer De Uil

Ja
Twintig dieren, net als mensen
Met dezelfde mensen-wensen
En dezelfde mensen-streken
Die staan allemaal in de krant
Van Fabeltjesland, van Fabeltjesland...

De Fabeltjeskrant is gebaseerd op de beroemde Franse fabels van Jean de la Fontaine. Een filmproducent kreeg in 1968 het idee om een uil deze fabels te laten vertellen op de televisie. Het moest een kinderserie worden voor iedere dag, waarbij iedere aflevering 5 minuten duurde. De serie diende als programma vóór het slapengaan van de kleintjes. De personages werden uitgebeeld door tot de verbeelding sprekende dierenpoppen. De uil, genaamd Jacob, las iedere dag voor uit de zogenaamde Fabeltjeskrant. In de vier jaar waarin de eerste serie op de televisie was ontwikkelde De Fabeltjeskrant zich tot het best bekeken programma van die tijd. Het aantal kijkers lag tussen de één en twee miljoen per dag en dat waren lang niet allemaal kinderen of hun ouders. Vertaalde versies van De Fabeltjeskrant waren ook buiten het Nederlandstalig gebied zeer in trek.
Ogenschijnlijk was het programma bedoeld voor kleuters, door Meneer de Uil aangesproken als kijkbuiskinderen, maar door allerlei toespelingen op de landelijke politiek was het ook voor veel volwassenen een leuk programma. Zo werkte in een periode dat Joop den Uyl minister-president was van Nederland, een Meneer de Uil die uit de Fabeltjeskrant voorlas bij veel mensen op de lachspieren.

In iedere aflevering, van deze populaire serie (die menigeen aan de buis gekluisterd hield) gebeurden er weer heel wat avonturen in het grote dierenbos. De dieren uit De Fabeltjeskrant - minstens 60 personages - woonden in het Grote Dierenbos en hun problemen hadden veel weg van die van mensen. Ditzelfde gold voor hun emoties, bekwaamheden en gewoontes. Met andere woorden: het waren gewoon menselijke wezens in een dierenhuid. Daarom hielden we ook zo van ze, en zijn we ze nog niet vergeten.

Wie kent niet Jufrouw Ooievaar? Zij voelde zich de Margaret Thatcher van het Fabeltjesland, maar de andere dieren accepteerden haar absoluut niet in die rol.
Hoewel zij gehaat werd om haar scherpe tong en kritiek, was zij toch een gerespecteerde dame. Dit kwam vooral omdat zij in noodgevallen degene was die raad wist. Ze was zorgzaam voor haar mededieren.

Of mijn favoriet: Isadora Paradijsvogel (de artiestennaam van Doortje Spreeuw). Hoewel eigenlijk alleen haar artiestennaam gebruikt werd, noemden enkele dieren in het Praathuis haar af en toe nog wel eens Doortje. Isadora was een trouwe klant van Het Praathuis. Ze was een oudere vaudeville-artieste, een beetje verlopen bij de borrel. Isasdora kende een hectische manier van leven, maar heeft een goed hart. Een opmerkelijke kenmerk was verder haar schorre stem.

Voor wie er niet genoeg van kan krijgen en graag zijn favoriete bosbewoner nog is terug wil zien kan op www.peuterplace zijn hart op halen.

Wie was jouw favoriete bosbewoner? Of keek je liever naar een andere serie. Zo ja, welke?