- Zwanger loslaten

Zwanger? Loslaten en groeien maar! (0) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Geschreven door onze columniste en moeder Meike van Tilburg.

Het buikje

Bij zwanger zijn hoort een buik. Dat weten we allemaal. Maar de acceptatie van het feit dat je aan alle kanten wat dikker wordt is niet eenvoudig, dat was het in ieder geval niet voor mij. We zijn gewend om als de broek strakker gaat zitten, wat minder te gaan eten, meer te gaan sporten; in ieder geval, iets eraan te doen. Als je zwanger bent heeft iedereen opeens interesse in je buikje, wat je zelf eigenlijk nog helemaal niet ziet. Of misschien is het beter om te zeggen; nog niet wilt zien.

Ik herinner me nog goed dat ik de eerste 20 weken gewoon mijn oude vertrouwde kleren aantrok. Dat ging in het begin nog prima. Maar op een gegeven moment gaat het knellen, zit het niet meer lekker en op dat moment vond ik het even niet zo leuk om zwanger te zijn. Ik weet het, het zijn kleine ongemakken vergeleken bij dagelijkse misselijkheid die mij gelukkig bespaard is gebleven, maar toch. Het was anders dan ik gewend was, iets wat ik niet in de hand had en daar protesteerde ik tegen. Vooral van binnen.

Durven loslaten

Samen met mijn moeder, die zich al veel eerder aan mijn zwangerschap had overgegeven (zij sprak al over babykleertjes terwijl ik het liever over mijn werk had), ben ik op zoek gegaan naar zwangerschapskleding. En eigenlijk was het pas vanaf dat moment dat ik het idee van mijn bekende lichaam kon loslaten, dat ik kon denken; loslaten en groeien maar!

En dat brengt mij bij de link tussen Moederschap en Boeddhisme. Dat klinkt misschien zwaar maar ik heb gemerkt dat er heel veel raakvlakken zijn. Als moeder kom je op een hele vanzelfsprekende manier in aanraking met verschillende elementen uit het Boeddhisme zoals "Loslaten" en "Accepteren".

Moederschap en Boeddhisme

Met de geboorte van je kind staat je leven op z'n kop. Wat eerder vanzelfsprekend was, is dat opeens helemaal niet meer! Voor mij was dat flink wennen, want de dingen onder controle proberen te houden daar was ik eigenlijk best goed in. Maar dat lukte dus niet meer vanaf het moment dat de baby er was; zoonlief sliep op wisselende tijden en vooral ook, op onvoorspelbare tijden.

zenzen Ik ging hard op zoek naar een soort van Handleiding voor het Moederschap en kwam erachter dat die niet bestaat. Een paar boeken over de relatie tussen Moederschap en Boeddhisme waren voor mij wel een echte eye-opener. Juist door de praktische toepasbaarheid ervan.