Deze vraag krijg ik in mijn praktijk regelmatig: “Moet ik niet bij mijn partner blijven zolang de kinderen nog klein zijn?” Er is geen eenduidig “ja” of “nee” op te geven. Relaties, behoeften maar ook overtuigingen, hebben een grote invloed op de besluitvorming.

DE KINDEREN HEBBENONDER DE SCHEIDING TE LEIDEN

De meest gehoorde overtuiging is: “De kinderen hebben er dan teveel onder te lijden”. Maar wanneer hebben kinderen eigenlijk te lijden onder een scheiding? Ze hebben het zwaar als de ex-partners elkaar het leven zuur maken door nog steeds ruzie te maken over materiele zaken, en natuurlijk als ze de ander zwart maken tegenover de kinderen. Kinderen zijn van nature loyaal naar beide ouders en willen liever geen positie in nemen. Als ze hier toe gedwongen worden door één van de ouders, krijgen ze daar op den duur gedragsmatig zeker last van.

ALS OUDER BEN JE HET VOORBEELD VOOR JE KINDEREN

Als ouder ben je het voorbeeld voor je kinderen in hoe een relatie werkt. Maak je als ouders veel ruzie en respecteer je elkaar niet, dan krijgen de kinderen een beeld dat het kennelijk zo hoort in een relatie. Ze zien niet dat conflicten worden opgelost, ze zien alleen hoe ze ontstaan en dat dit de gangbare houding is tegenover elkaar. Helaas repeteert dit zich vaak later in hun eigen relaties, want het gereedschap dat ze nodig hebben om ruzies te leren oplossen, hebben ze niet meegekregen van hun ouders.

Als één van de ouders zeer gesloten is en nooit liefde aan zijn of haar partner laat blijken, dan stel je ook een negatief voorbeeld voor je kinderen. Die leren hieruit bijvoorbeeld: één van mijn ouders houdt van de ander, maar niet andersom. Heel vaak belanden deze kinderen ooit zelf in een dergelijke relatie, met alle vervelende gevolgen van dien.

Je kinderen zijn gebaat bij een voorbeeld van ouders die een fijne relatie hebben, respect voor elkaar hebben, iets voor elkaar willen doen, gelijkwaardig aan elkaar zijn en weten hoe ze met conflicten om moeten gaan.

BLIJVEN IN EEN RELATIE DIE NIET WERKT

De grootste valkuil waar je als ouder in kunt stappen is: blijven in een relatie die niet werkt. Als je blijft is de kans groot dat je ‘verzuurd’ en dat je dit laat merken in je naaste omgeving. Het kan niet anders of dit heeft effect op je kinderen.

Ik krijg mensen in mijn praktijk die hun ouders diep haten om het feit dat ze bij elkaar zijn gebleven. Waarom? Ze vinden dat ze hun jeugd met ruzies, of ijzige stiltes hebben verpest. Of ze komen erachter dan één van de ouders een totaal verkeerd beeld heeft geschapen van de ander. Deze acties kunnen grote emotionele gevolgen hebben die soms meteen, soms pas 15 tot 20 jaar later op een vervelende manier bij de kinderen tot uiting komen.

Als ouder vervul je, naast vele andere functies, ook de voorbeeldfunctie in het onderhouden van een relatie.

Het is dus van belang om goed na te denken over blijven of scheiden. Kun en wil je er nog aan werken om het voor iedereen beter te maken? Dan is relatietherapie een goede uitkomst om te zien wat er nodig is om de relatie vlot te trekken. Met soms zeer kleine ingrepen kunnen vervelende situaties beter gemaakt worden, waar iedereen baat bij heeft.

Als er echter geen redden meer aan is, dan is het zeker niet aan te bevelen om te blijven omwille van de kinderen. Het bij elkaar zijn van mensen die elkaar niet meer zien zitten heeft een veel grotere impact dan het daadwerkelijk uit elkaar gaan. Sterker nog, ik ontmoet regelmatig mensen die blij zijn dat hun ouders uiteindelijk uit elkaar zijn gegaan, omdat ze heus wel door hadden hoe slecht de situatie was.

Je moet wel heel goed toneel kunnen spelen wil je je daadwerkelijke gevoelens voor je partner verborgen kunnen houden voor je kinderen.

Categorieën: relatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *