HappyMOMs - Moeder zijn onder moeders

Hoi MIertje,

Leuk dat je wat geschreven hebt op mijn  topic die alweer van  paar maanden terug is .Dat was een periode waarin ik ook niet goed in mn vel zat.Ondertussen heb ik al meer inzicht in mezelf gekregen en hoef ik ook niets terug te verwachten en is het meegenomen als je het wel krijgt.

Knuffel BEJO

Je mag toch best betrokken zijn en genegenheid tonen aan een ander mens?

Het is een mooie eigenschap die je zeker  niet kwijt moet raken omdat anderen misschien niet zo zijn. We zitten in een tijd waarin de mens vooral heel erg op zich zelf gericht is maar anderzijds wel de behoefte hebben om echt contact te maken,wat mij vooral opvalt is dat mensen vaak niet weten hoe ze moeten reageren. Het is iets wat in onze generatie vaak niet is meegegeven in de opvoeding,maatschappij,opleiding en geldzaken zijn vaak veel belangrijker. Maar al heb je dat allemaal het maakt ons dan nog niet direct gelukkiger!Wat we missen is contact van het ene hart naar het andere....gewoon simpel menselijk contact.

Dat is een mooie eigenschap om te schenken aan je medemens maar bedenk wel waarom je teleurgesteld bent! Want het ligt meer in de richting van verwachtingen.

Als je verwacht dat je gelijk contact maakt of dat iemand net als jij is,of dat je iets wilt van die ander. Bedank wat jou zo teleursteld,welke behoefte zit daar achter en bedenk of je die op andere manieren kan krijgen.

Ik schenk mijn aandacht,maar verwacht niets....ik geef en hoeft daar niet meteen wat voor terug. Mijn behoefte om gewaardeerd te worden of om tevreden te zijn haal ik uit andere dingen. Soms kom ik een gelijke tegen en maak ik echt contact,deze koester ik,ben er dankbaar voor want die contacten zijn er ook zolang je daar voor open staat.

Echt contact komt niet wanneer je wilt! maar komt zomaar op je pad en is soms ook zo weer weg,toch koester ik die momenten van inspiratie.

Jou kwaliteit,want dat is het maar laat het geen verwachting zijn!

Veel succes,Liefs Miranda

Spiritueel lifecoach

Verwachtingen zijn iets wat mensen zelf creëren en waar je snel teleurgesteld wordt, omdat het je eigen verwachtingen zijn en niet die van een ander.

Ook ik ben een heel attent persoon, maar doe dat van nature. Ik probeer in die zin het ook niet van een ander (terug) te verwachten. De meeste mensen zijn het zich niet eens bewust, die zijn gewoon met hun eigen leven en zorgen bezig. Daarnaast weet je nooit wat er aan de hand is, soms zijn de omstandigheden anders dan ze lijken. Of mensen zijn verlegen en weten niet goed raad met wat er van ze verwacht wordt.  

Betrokkenheid en/of attent zijn is evenzogoed een prachtige eigenschap die toch door veel mensen gezien en gewaardeerd wordt en ja de maatschappij zijn wij, aan ons zal het dus niet liggen ;-)

 Dus lekker doorgaan, voor diegene die het wel waarderen. Verandering zit in jezelf en is niet afhankelijk van een ander.

Groetjes,

Linda de Jong

Hoi Bejo,

Ik heb het idee dat veel mensen het onvermogen hebben tot het omgaan van problemen van andere mensen en niet dat er perse onwil of desintresse is, maar eerder niet weten hoe ze moeten reageren. Niet idereen is sociaal ingesteld, aan de ene kant jammer en aan de andere kant beschermen sommige mensen zich ( omdat ze zich teveel betrokken voelen, en bang daar aan onderdoor te kunnen gaan) door (on)bewust afstand te bewaren.

Je bent van goud om veel voor anderen klaar te staan en altijd een luisterend oor aan te bieden (er is een tekort aan dat soort mensen!). Misschien is het handig om met mensen te praten over wat je dwars zit ( waarom ze niet naar jouw situatie vragen), Misschien hadden ze helemaal niet het idee dat het jouw dwarszat, of dat je het idee hebben je moeilijk over je eigen problemen kan praten ( vooroordeel: Mensen die altijd klaarstaan voor anderen, willen/kunnen niet op de problemen van zichzelf richten).

Voor een gelijkwaardige relatie vind ik het heel redelijk dat er zeker ook voor jouw de belangstelling aanwezig zou zijn en het erover praten met de anderen( de personen waar je het over hebt). Weet je toch misschien meer waar je aan toe bent bij die ander en voel je misschien minder afstand tegenover "die" anderen.

Liefs, Zafira

hallo twinmom,

Ik vind je een kanjer dat je gaat. Heel veel sterkte en praat het van je af,we zijn er tenslotte om elkaar te helpen , dikke kus bejosama

bejosama says:

Hallo Twinmom,

Nee ,je schoonmoeder wordt nooit meer beter,maar de tijd die ze heeft is het ook fijn als je beetje betrokken bij haar bent.Ik weet nog goed dat mijn moeder overleden was,ik was 21 jaar en de mensen draaiden hun hoofd om als ze me zagen omdat ze niet wisten wat ze moesten zeggen of omdat ze bang zijn dat je je verdriet laat zien en daar kunnen ze helemaal niet mee omgaan.

Draai het nou eens om en jij hebt kanker en niemand vraagt naar je hoe zou dat dan voor je zijn???

kus bejosama

ja natuurlijk zou ik dan ook willen dat mensen aan me vragen hoe het met me ging

maar ik begrijp die andere kant ook zo goed

op dit moment ligt mijn schoonmoeder in het ziekenhuis we hebben te horen gekregen datz e daar niet meer uit zal komen waarschijnlijk

en dat het snel gebeurt zou kunnen zijn

wij zijn hier erg van geschrokken

ik ga vanavond naar het ziekenhuis maar zie er nu al tegenop omdat ik niet samen met mijn man naar binnen kan we moeten om de beurt omdat we geen oppas kunnen regelen voor onze kids en die 2 kleintjes mogen er niet bij vanwege drukte ik voel me nu al ongemakkelijk

maar ik doe het wel

Ik zou er graag achter komen waarom mensen zo weinig belangstelling in elkaar hebben.Ook ik heb het druk en zoals bekend staat mijn leven aardig op zn kop het afgelopen half jaar,ik snap echt wel dat het niet (altijd) persoonlijk naar mij is bedoeld,hoe kan het dat mensen zo weinig aan elkaar denken en soms zo vol zitten van hun eigen scores.

Het is een prima eigenschap om geintresserd te zijn naar mensen in je omgeving. Ik probeer het ook te zijn. Vaak schrijf ik het op wanneer iemand naar de dokter moet enz. Helaas moet je tegenwoordig niks terug verwachten maar daar doe je het eigenlijk ook niet voor. Je doet het voor jezelf en uit empathie voor andere. Blijf jezelf dit soort dingen moet je niet veranderen. Waar ik me wel eens aan stoor is dat als ik het zelf druk heb en vergeet iemand te bellen dat wel verwijten kan opleveren van je hebt nieteens gebeld toen ik naar de dokter was! Daar heb ik moeite mee, misschien wel dat mensen het raar vinden als ik niet bel maar eigenschuld als je iets altijd doet en opeens een keer niet valt het op.