HappyMOMs - Moeder zijn onder moeders

Lind@ Molnar says:

 

Ik heb drie zonen waaronder twee pubers. Regelmatig hebben de twee oudsten ruzie, sinds ze beide op het voortgezet onderwijs zitten. Tussen de twee oudsten zit maar een jaar en vier maanden verschil, dus de concurrentie is groot. In het begin probeerde ik de boel te sussen, maar daar ben ik mee opgehouden. Tegenwoordig laat ik ze gewoon ruzie maken, maar grijp wel in als de boel uit de hand loopt.

Het helpt om de boel te relativeren en te bedenken, dat je zelf ook ooit een puber bent geweest. Een periode met vlagen van hormonen die pieken, maar er zitten ook rustige en leuke tijden tussen, dat je kind meer in balans is.

Gelukkig groei je er als ouder vanzelf in. Je hebt niet van de één op de andere dag ineens een puber in huis en opvoeden doe je vanaf het begin en is op deze leeftijd eigenlijk nog overbodig.

Niet overal over vallen helpt ook. Kijk eens  op afstand naar je kind en lach af en toe is naar hem(of haar). Hij of zij heeft beslist leuke kanten, je moet ze soms alleen even zoeken tussen de perikelen door.

Linda 

 

Er gaat niets boven de pubertijd,mooie tijd waarin je puber groeit naar jongvolwassenheid.

Mijn tweeling van ruim 17 jaar zitten beidde in hun pubertijd en zijn hierin heel verschillend.

Ik laat ze vooral zelf ervaren en hun eigen ideeën tot uitvoering brengen,de ene keer verbazen ze mij en een andere keer komen ze bij mij terug voor advies.

Mijn zoon ziet de wereld als een grote uitdaging en stoot regelmatig zijn neus,maar ook dat heeft zijn charmes en soms lachen we er samen om.

Mijn dochter is erg emotioneel en doet de mooiste en soms grappigste uitspraken,ze is nog heel kwetsbaar maar dat heeft ook te maken met haar beperking wat het ook soms moeilijker maakt.

Dat geld ook voor mijn zoon,hij schreeuwt bijna rond,kijk mij....ik kan het allemaal maar planning is niet zijn beste kwaliteit en het gata dus regelmatig even mis en komt dan hulp vragen.

Toch ben ik super trots op mijn jongvolwassen tweeling en lachen we regelmatig om alle grappige situaties die we meemaken! Zelf kunnen ze er vaak ook wel om lachen.

Meestal spiegel ik ze veel want van opvoeden is minder sprake!

Ik laat ze ervaren,ik spiegel gedrag terug maar ik zorg wel voor de juiste grenzen.

Deze kunnen ze zelf nog niet maken in hun jonge groeiende brein,daarmee ondersteun ik ze.

Ik leg het wel uit maar daarnaast is mijn woord wel wet als het gaat om grenzen.

Maar discussie over grenzen is wel een regelmatig terugkerende onderwerp.

Discussie mag,en meestal is het een positieve raad waarmee ze bepaalde rechten kunnen verdienen. Ervaren is vooral mijn motto en als ik 1 advies aan andere mag geven,hoe meer je de strijd met ze aan gaat,hoe meer ze verwijderd raken en je geen of weinig meer bereik.

Bekijk vanuit hun situatie,bedenk dat ze als puber nog niet volwassen zijn in hun koppies.

Ze hebben grenzen nodig maar moeten wel zelf leren ervaren! Als je ze het gevoel geeft dat ze mee mogen spreken en kunnen verdienen dan zijn ze vaak tot meer bereid.

Liefs Miranda

Ik heb drie zonen waaronder twee pubers. Regelmatig hebben de twee oudsten ruzie, sinds ze beide op het voortgezet onderwijs zitten. Tussen de twee oudsten zit maar een jaar en vier maanden verschil, dus de concurrentie is groot. In het begin probeerde ik de boel te sussen, maar daar ben ik mee opgehouden. Tegenwoordig laat ik ze gewoon ruzie maken, maar grijp wel in als de boel uit de hand loopt.

Het helpt om de boel te relativeren en te bedenken, dat je zelf ook ooit een puber bent geweest. Een periode met vlagen van hormonen die pieken, maar er zitten ook rustige en leuke tijden tussen, dat je kind meer in balans is.

Gelukkig groei je er als ouder vanzelf in. Je hebt niet van de één op de andere dag ineens een puber in huis en opvoeden doe je vanaf het begin en is op deze leeftijd eigenlijk nog overbodig.

Niet overal over vallen helpt ook. Kijk eens  op afstand naar je kind en lach af en toe is naar hem(of haar). Hij of zij heeft beslist leuke kanten, je moet ze soms alleen even zoeken tussen de perikelen door.

Linda 

Hoi Willeke, 

Spannende tijd gaat er aanbreken. Mijn kinderen zijn al puber-af, maar ik vond het niet altijd even makkelijk.  Je wilt als moeder toch je kinderen op het"rechte pad"houden, maar er ook niet te veel boven op zitten. Ik denk dat het heel erg afhangt van het kind dat je hebt. Elk kind heeft weer een andere aanpak nodig. 

Succes in ieder geval en alvast een fijne Koninginnedag!

Mijn oudsten zijn net 14 geworden  en ik hou mijn hart al vast...

Ik heb wel zoiets van ik ga ze niet teveel beschermen, ga je gang , vind het leven uit en ik ben er als je me nodig hebt.

Maar ja wie weet  dat ik er straks wel anders over praat als het zover is...

Pubers pffff. @ gehad nog 1 er middenin. Niet echt makkelijk ik doe het nu alleen en mijn meisje is behoorlijk boos na de scheiding vooral op haar vader. Ze ziet hem niet meer(wil ze zelf niet) maar alle boosheid krijg ik over me heen lijkt wel. Soms weet ik het echt niet meer maar ik probeer niet mee te gaan in haar boosheid , wat niet altijd lukt, en consequent en het wordt nu eindelijk wat minder ze snapt het meer gelukkig. maar duidelijkheid helpt niet alleen bij kleine maar ook bij grote kinderen.

Pubers... ik ben blij dat we die fase doorheen zijn! Het was bij ons thuis behoorlijke strijd. Onrust en chaos was de orde van de dag. Je kinderen gaan toch een eigen kant op en vaak een kant waar je als moeder niet helemaal achter staat. 

oeh, pubers. Mijn kinderen zijn nu nog klein, maar het lijkt me wel gek als ze straks echt een heel eigen willetje hebben en hun eigen leven gaan leiden. Moet me nu alvast maar voorbereiden op het loslaten... want dat lijkt mij ook niet makkelijk..

Vandaag hebben we een artikel geplaatst over het opvoeden van een puber. Er is tijdens de pubertijd vaak zoveel frictie en ruzie tussen moeder en kind, maar toch wil je de relatie goed houden en je kind bijstaan. 

Hoe doe je dit? Heb je tips hoe om te gaan met pubers? Laat ze dan hieronder achter!