HappyMOMs - Moeder zijn onder moeders

Goedemorgen!

Hoe fijn zou het zijn om de boel de boel te laten en gewoon met je man (of alleen) de wijde wereld in te trekken. Wie fantaseert daar niet over? Radicaal keuzes maken, nu het nog kan, nu er nog geen gezondsheids problemen de kop op steken!

Dit moest ik even met jullie delen en vroeg me af of er vrouwen zijn die dit daadwerkelijk hebben gedaan. Of op een andere manier de door hun altijd achtervolgende droom hebben nageleefd?

Lijkt me leuk om daar eens over te praten!

Groetjes!

Suzanne says:

Goedemorgen!

Hoe fijn zou het zijn om de boel de boel te laten en gewoon met je man (of alleen) de wijde wereld in te trekken. Wie fantaseert daar niet over? Radicaal keuzes maken, nu het nog kan, nu er nog geen gezondsheids problemen de kop op steken!

Dit moest ik even met jullie delen en vroeg me af of er vrouwen zijn die dit daadwerkelijk hebben gedaan. Of op een andere manier de door hun altijd achtervolgende droom hebben nageleefd?

Lijkt me leuk om daar eens over te praten!

Groetjes!

Ja, ik ook fantaseer daarover. Maar het doen is wel een heel ander verhaal. Het lijkt me toch iets te heftig: een wereldreis maken.  Ik wil graag heel veel zien, maar om nou helemaal weg van huis te gaan voor een jaar....

Ik zit er aan te denken om een reis van een aantal weken te maken. Maar ja, dat is natuurlijk niet meer radicaal je leven veranderen,

groet

Ja, ik zou ook wel even wat anders willen. Maar dan niet te extreem. Mijn familie is te dierbaar om ze niet dichtbij me te hebben. Misschien moet ik ze dan maar allemaal meenemen...

Want ik droom er toch van om ooit nog een grote reis te maken.

Irene says:

Ja, ik zou ook wel even wat anders willen. Maar dan niet te extreem. Mijn familie is te dierbaar om ze niet dichtbij me te hebben. Misschien moet ik ze dan maar allemaal meenemen...

Want ik droom er toch van om ooit nog een grote reis te maken.

Mijn man en ik zijn best wel wereldreizigers, RADICAAL gaat ons te ver, we hechten ons heel erg aan onze kinderen, dieren en verdere familie. En niet te vergeten ons gezellige huis.

Bovendien moeten we voor ons inkomen nog steeds voor een baas werken.

We beseffen ook wel dat we, allebei 50-tigers het er van moeten nemen nu we nog gezond (hoop ik) en goed ter been zijn.

Daarom; elk voorjaar gaan we voor een "luiervakantietje"van 8 dagen, in het najaar, meestal november gaan we voor echchie!

Een maand lang tarten we onze leeftijd, natuur, en kijk/verdraagzaamheid op de mensheid in vreemde culturen.

Dit is soms een shock, maar nog veel vaker een feest van herkenning!

Een oud vrouwtje dat je tijdens de Ramadan in Meknes een kushand geeft (terwijl we stiekum zitten te roken).In Bangkok tijdens de dagelijkse bui midden op straat dansen met hoertjes (terwijl hun coupe er helemaal aan gaat) In..........er zijn zo veel voorbeelden.

Nodig:  ticket only, tent, rugzak, survival-equipment, goeie schoenen en vooral een open mind!!!

Je komt bekaf terug, maar mens wat een ervaring!!!

Voor mij hoeft radicaal dus niet, ik snoep van twee werelden c.q. levens.

DOEN!

Zo hebben wij al heel veel verschillende landen/continenten bezocht en zijn in de meest bizarre, ongelooflijke en spannende situaties beland

Jessica says:

Irene says:

Ja, ik zou ook wel even wat anders willen. Maar dan niet te extreem. Mijn familie is te dierbaar om ze niet dichtbij me te hebben. Misschien moet ik ze dan maar allemaal meenemen...

Want ik droom er toch van om ooit nog een grote reis te maken.

Mijn man en ik zijn best wel wereldreizigers, RADICAAL gaat ons te ver, we hechten ons heel erg aan onze kinderen, dieren en verdere familie. En niet te vergeten ons gezellige huis.

Bovendien moeten we voor ons inkomen nog steeds voor een baas werken.

We beseffen ook wel dat we, allebei 50-tigers het er van moeten nemen nu we nog gezond (hoop ik) en goed ter been zijn.

Daarom; elk voorjaar gaan we voor een "luiervakantietje"van 8 dagen, in het najaar, meestal november gaan we voor echchie!

Een maand lang tarten we onze leeftijd, natuur, en kijk/verdraagzaamheid op de mensheid in vreemde culturen.

Dit is soms een shock, maar nog veel vaker een feest van herkenning!

Een oud vrouwtje dat je tijdens de Ramadan in Meknes een kushand geeft (terwijl we stiekum zitten te roken).In Bangkok tijdens de dagelijkse bui midden op straat dansen met hoertjes (terwijl hun coupe er helemaal aan gaat) In..........er zijn zo veel voorbeelden.

Nodig:  ticket only, tent, rugzak, survival-equipment, goeie schoenen en vooral een open mind!!!

Je komt bekaf terug, maar mens wat een ervaring!!!

Voor mij hoeft radicaal dus niet, ik snoep van twee werelden c.q. levens.

DOEN!

 

 

Zo hebben wij al heel veel verschillende landen/continenten bezocht en zijn in de meest bizarre, ongelooflijke en spannende situaties beland

Het lijkt mij wel een heel avontuur, zeker als we geen kinderen zouden hebben. Maar nu zou ik er niet aan moeten denken om mijn kinderen en kleinkinderen zolang niet te zien.Daar zijn wij veel te close voor(zonder klef te worden hoor) Maar ik kan mij wel voorstellen dat er mensen zijn die dit wel geweldig vinden. Dus ik zou zeggen als je de kans krijgt ga er dan voor!!! groeten Yvonne!!

Hallo Happy Mommers

Ik ben nu 47 jaar en zou nog graag een opleiding willen volgen als SAW-er. Ik smeer nu brood voor demente ouderen in de ochtend en maak dan het eten warm, zodat men om 12.00 uur warm kan eten. En als ik s'avonds moet werken, dan is het hetzelfde. Weer zorgen voor eten en drinken. Als ik er aan denk dat ik dat tot mijn 65e moet doen, benauwd mij enorm. Ik ben een laatbloeier en was als kind een dromer. Ben zelfs nog psychologisch getest of ik wel helemaal "normaal" was qua intelligentie. Ik ben na mijn scheiding in 1998 stage gaan lopen in een apotheek en zou logistiek medewerkster worden. Ik liep al 7 maand stage en kreeg toen pas studiemateriaal. En ik zou het in 1 jaar moeten leren. Nou dat is niet gelukt. Daarna heb ik me laten testen of ik intelligent genoeg zou zijn om een opleiding in de zorg aan te kunnen wat niveau betreft. Er kwam zeker een niveau 3 uit. En nu werk ik op niveau 2. Maar de zorg doe je ook niet naar mijn idee tot je 65e. Het is gewoon mijn ding niet meer. Laatst ging ik al huilend naar mijn werk. Dat is niet gezond lijkt mij. Ook werk ik maar 20 uur gemiddeld in de week, en ik kom er moeilijk van rond. Ik heb een auto en moet 18 kilometer rijden heen en 18 km terug. En als je moe bent van het werken, dan kan je het moeilijk opbrengen om nog naar huis te fietsen. Vooral als je moet werken van 7.30 tot 15.00 wat zo af en toe ook voor komt. Een opleiding in 1 jaar die kost 5000,00 Euro. Dat kan ik niet betalen, dus dat is lastig. En ik zou misschien in mijn werk wel de opleiding kunnen doen op mijn werk, maar wil niks meer met ouderen. Heeft een van jullie een plan van aanpak? Of ook zoiets meegemaakt?

Groetjes Irmgard

IK zou toch weleens heel graag iets helemaar voor mezelf willen hebben. Bijvoorbeeld voorzitter van een vereniging of een eigen bedrijf. Maar toch ben ik denk ik te bang om de stap te wagen. Heb wel met mezelf afgesproken dat het binnen nu en drie jaar toch echt is moet gebeuren.

Heerlijk lijkt me het: helemaal iets voor jezelf