Moeder zijn

Het oranjegevoel, column van Solvejg Stuur dit artikel door! | Print

Geschreven door HappyMOM Solvejg: moeder en schrijfster op de Volkskrant Blog.

Het Oranjegevoel

De zaterdagochtenden zien er sinds het voetbalseizoen voor de junioren erop zit heel anders uit: het is uitslapen en van de zee aan vrije tijd genieten in plaats van zoonlief achter de broek zitten omdat hij op het afgesproken tijdstip als middenvelder op het voetbalveld moet staan. Wel mis ik de fietstochtjes in alle vroegte, het koffiedrinken met de andere voetbalouders en het aanmoedigen langs de lijn.

Sinds half juni zitten zoonlief en ik, soms aangevuld met eveneens voetbalminnende buren, gespannen voor de televisie en hopen we op een flitsende zevende wedstrijd met goud voor ‘onze jongens'. Het is een heel andere vorm van aanmoedigen, al horen de kinderen hun ouders meestal ook niet, en gek genoeg speelt bijgeloof er een belangrijke rol in. Leuzen en vlaggen hebben we niet opgehangen, uit angst dat we dan de zege zullen missen. Naar buiten, de wedstrijden bekijken op een groot scherm in de stad, durven we ook niet, om dezelfde angsthazerij. Natuurlijk weten wij ook wel dat het niet aan ons zal liggen als onze golden boys geen beker meenemen, maar wat een ellendig vooruitzicht als ze verliezen omdat wij zo nodig ons Oranjegevoel met duizenden anderen moesten delen in plaats van met ons tweetjes knus thuis voor de buis, zoals de zes voorgaande - zo nu en dan saaie, maar meestal toch bloedstollende - wedstrijden?

Volgend seizoen zal ik weer veel langs de lijn staan, koffie drinken en aanmoedigen, want zoonlief weet nu zeker wat hij wil worden: een beroemde voetballer.

>> Neem een kijkje op het profiel van HappyMOM Solvejg en laat een berichtje achter!