HappyMOMs - Moeder zijn onder moeders

Kinderen wonen niet meer thuis; huwelijksproblemen? (1) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Jarenlang heb je als ouder al geroepen: "Ik zal blij zijn als je op jezelf woont!" Maar dan is het zover: de laatste gaat op zichzelf wonen. En eindelijk hebben jullie het rijk weer alleen.
Zo heb je een tiener in huis waar bijna alle discussies over gaan, en zo ben je nog maar met zijn tweeën. Dat is even wennen. Want je hebt alleen elkaar nog om mee te praten. En wat als hierdoor huwelijksproblemen ontstaan?

Huwelijksproblemen

Er zijn genoeg huwelijken die stranden als de kinderen eenmaal het huis uit zijn. Voor een deel, omdat één van beide ouders het nog net vol kon houden tot het doel was bereikt: kinderen de deur uit en dan kies ik voor mezelf! Voor een ander deel omdat men te ver uit elkaar gegroeid lijkt (bijvoorbeeld door een pensioen) en men elkaar niet meer kan vinden.

Drie soorten huwelijksproblemen

• In de eerste groep zitten ouders die zo graag willen ‘zorgen en redderen' dat ze het werk uit de handen van de ander gaan nemen. Al hun aandacht is ineens gericht op hun partner. Als het alleen maar bij aandacht bleef is dat tot daar aan toe, maar soms wordt het regelrechte bemoeizucht. De partner voelt zich ineens enorm op de nek gezeten, en krijgt het benauwd. Deze ontvlucht vaker het huis, vaak met desastreuze gevolgen.
• De tweede groep bestaat uit ouders die geen zinvolle invulling meer aan hun tijd kunnen geven, en eigenlijk jaloers zijn op hun partner die bijvoorbeeld altijd gewerkt heeft. Zij projecteren hun verveelde gevoelens op hun partner door steeds kritiek te geven op wat de ander doet. Zij veroordelen de ander over zaken die ze eigenlijk zelf beter geregeld zouden willen hebben. Bijvoorbeeld, dat de ander altijd maar werkt, of sport, of teveel met vrienden weg is. Het ontbreekt hen aan zelfvertrouwen om verantwoordelijkheid voor hun eigen leven te nemen. Hun partner moet het ontgelden. De relatie begint te kraken.
• Als laatste is er natuurlijk nog de groep ‘slachtoffers'. Deze ouders voelen zich benadeeld omdat hun kinderen nooit bellen, met kerst altijd op vakantie zijn, en met Pasen en Pinksteren niet willen komen eten. Ze klagen op een manier die niet uitnodigend is voor de kinderen: "Ik zou het leuk vinden als je langskomt, maar je hebt het natuurlijk veel te druk met al je spannende dingen die veel leuker zijn dan je ouders." Dit type ouder legt de schuld bij de kinderen en klaagt, maar blijft passief. Als hun partner het anders ziet, kan deze al dat geklaag en passiviteit wel eens heel saai gaan vinden en kijkt eens om zich heen.
  

Hoe kun je huwelijksproblemen voorkomen?

• Allereerst door elkaar weer op te zoeken als de kinderen nog net niet het huis uit zijn. Besluiten samen die dingen te gaan doen die jullie altijd al wilden maar niet konden vanwege diezelfde kinderen. Plan die uitjes, ga dat weekend weg, ga stappen met vrienden. Onderneem samen dingen die jullie leuk vonden in het pre-kind tijdperk.
• Maar ook: onderneem individueel. Kijk of je meer wilt werken, of misschien een hobby uit wilt breiden, je sociale netwerk verder uit wilt bouwen, of vrijwilligerswerk wilt doen. Je vrije leven is opnieuw begonnen, maak het precies zoals je dat zelf wilt!

Wat als je de huwelijksproblemen toch niet de baas bent?

Probeer na te gaan wat jullie gezamenlijke maar ook individuele doelen zijn. Wat je zelf graag wilt bereiken, wat jullie samen nog willen bereiken en hoe dit past in jullie relatie. Kijk of je elkaar daarbij nodig hebt of kunt steunen. Onderneem actie!, want anders is er kans dat het echt niet meer goed komt. Achter de geraniums kan altijd nog. Kom je er dan nog niet zelf uit, roep hulp in om jullie op weg te helpen.

Word nu gratis lid van het MOMsNetwerk en praat mee over huwelijksproblemen op het forum!

Reacties

Auteur: Verona | Geplaatst op: vrijdag, juli 4, 2008 15:59
Gelukkig heb ik van al die "problemen" (nog) geen last; vind het heerlijk de rust in huis, al betekent dat niet dat ik soms mn kinderen niet mis...