- Kinderen bij ouders in bed

Kinderen bij ouders in bed? (8) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Een vaak terugkerende discussie onder ouders is: neem je een kind nou wel of niet bij je in bed? Een vriendin van mij heeft een duidelijke stelregel: ‘geen getut in bed !' en daar houdt zij zich aan. Kind krijgt de fles in zijn eigen bed en geknuffeld en getut wordt er dus buiten bed. Niet helemaal mijn standpunt maar duidelijk is het in ieder geval wel.

Discussieer mee onderaan dit artikel!

Vage grenzen wanneer de kinderen bij ouders in bed mogen

De ouders met een iets minder duidelijk standpunt, degenen die ‘het ervan af' laten hangen, kunnen eindeloos praten over dit thema. En uiteindelijk komt het neer op de vraag; waar trek je de grens? Mag het alleen als een kind ziek is of gewoon wanneer een kind aangeeft liever bij je te zijn? En wat zijn de consequenties? Zijn die er eigenlijk wel?

De Softies

Mijn vriend en ik hebben vele nachten met zoon of dochter tussen ons in geslapen. In de meeste gevallen was huilen als gevolg van een griepje de aanleiding. Met de strenge woorden van vriendinnen met oudere kinderen, dus ... meer ‘ervaren ouders', in het achterhoofd, waakten we er wel voor dat er geen ‘misbruik' gemaakt zou worden van onze ‘goedheid'. En werd het kind weer in het eigen bed gelegd waneer de griep over leek te zijn.

Het recht van de sterkste

Voor ons werkt dit helemaal prima. Maar kritiek krijgen we wel. De belangrijkste motivatie is dat ‘je niet met je moet laten sollen' en dat kinderen makkelijk ‘misbruik' kunnen maken van je toegeeflijkheid. Wow ! denk ik dan. Want haal je hiermee niet een heel ander thema naar boven. Gaat het dan niet vooral om te laten zien wie de sterkste is ? Gaat het dan niet over het stellen van grenzen, jouw grenzen welteverstaan, en dat die belangrijker lijken te zijn dan de grenzen van je kind?
Wellicht een thema dat herkenbaar is voor meer ouders, voor mij blijft dit een interessante discussie en reacties zijn dan ook van harte welkom! Laat je reactie over of kinderen wel of niet bij ouders in bed mogen slapen onder dit artikel achter (hiervoor moet je je wel eerst even inloggen)!

Geschreven door Meike van Tilburg van ZenZen Mama.

Lees ook andere columns van Meike van Tilburg op HappyMOMs:

Reacties

Auteur: Saskia209 | Geplaatst op: woensdag, januari 6, 2010 14:39
Ik vind dat het best moet kunnen. Maar dan wel in zeldzame gevallen. Als je kind de hele nacht wakker ligt van nachtmerries bijvoorbeeld. Maar wel goed duidelijk maken dat het een uitzondering is!

Auteur: Simone | Geplaatst op: woensdag, januari 6, 2010 19:11
Ben ik niet helemaal mee eens. Wat hoe maak je een kind duidelijk wanneer het een uitzondering is? Kleine kinderen kunnen dat nog moeilijk begrijpen.

Auteur: Saskia209 | Geplaatst op: donderdag, januari 7, 2010 09:12
Hi Simone, hoe doe je het dan als je kind de hele nacht ligt te huilen omdat ze bang is? Laat je er dan gewoon liggen. Ik vind dat zo lastig en kan dat niet aanhoren de hele nacht. Heb je nog een goede tip?

Auteur: Sam | Geplaatst op: woensdag, januari 13, 2010 10:21
Ik ben het wel met Saskia eens ! Een kind hoort in zijn eigen bed. Bij wijze van hoge uitzondering (nachtmerries , vouurwerk of ziek) mochten ze bij ons in bed. Nooit heb er met een van de drie een probleem mee gehad ! Leerde ik mijn vriend kennen, lag zijn zoon van 8 te pas en te onpas bij ons in bed...vreselijk !! Dat hebben wij hem snel afgelered, wat moeiteloos ging ! Geef grenzen duidelijk aan , kinderen voegen zich makkelijker als wij ouders denken!

Auteur: Mammasita! | Geplaatst op: woensdag, augustus 11, 2010 00:15
Vanaf haar geboorte slaapt mijn dochter samen met mij (en coco de aap en lange aap en nijn en.....) in mijn bed. Zo heb ik meer rust en zij ook. Vaak krijg ik inderdaad comentaar dat ik mijn leven laat lijden door mijn dochter. Dat zij in haar eigen bed hoort te slapen. Nou, dat zal dan wel zo zijn.... (in hun ogen.....) Ik ben ervan overtuigd dat wanneer mijn dochter de behoefte heeft om in haar eigen bed te slapen zij dit ook zal aangeven. In veel culturen slapen familieleden in één ruimte. In onze westerse wereld moet een kind vanaf de geboorte al op een eigen kamertje worden "achter" gelaten. Koud weggestopt terwijl baby's juist behoefte hebben aan warmte! Wat zal dat angstig zijn..... Nee hoor, mijn dochter blijft bij mij in bed, net zolang als zij dat wil! Ik vind dit de natuurlijke gang van het leven.

Auteur: TillyTilly | Geplaatst op: donderdag, november 25, 2010 11:32
Ik vind het bvelangrijk dat mijn kind (2 jaar en 4 maanden) zich veilig voelt. Ik vraag mijn vriend niet om apart te gaan slapen, omdat we samen slapen gezelliger vinden, dus waarom zou mijn kind dat wel moeten? Sterker nog, mijn vriend zou het beter kunnen begrijpen dan mijn kind. We hebben het een beetje vanzelf laten gaan. Ze heeft het eerste jaar veel op haar eigen kamer geslapen en toen ze daar minder goed ging slapen en we er soms wel uren bij moesten blijven voordat ze sliep (in slaap laten huilen is een no go voor ons), zijn we samen gaan slapen. Sinds dien hebben we een veel zelfverzekerder en vrolijker kind. Ik ben er van overtuigd dat je in de zin van aandacht geven een kind niet kunt verwennen en dat het voor de relatie tussen ouder en kind belangrijk is om te voldoen aan dit soort basale behoeften van een kind. En ik vind het belangrijk om de behoeften van een kind serieus te nemen. Natuurlijk botsen die behoeften wel een met de mijne en dan proberen we dat samen op de lossen. Ik verbaas me soms over het soort oplossingen dat een tweejarige al kan bedenken!

Auteur: peetje72 | Geplaatst op: vrijdag, december 31, 2010 09:47
Ik vind dat samenslapen niets te maken heeft met misbruik maken van de goedheid van de ouders. Onze kinderen slapen het liefste in hun eigen kamer, in hun eigen bed. Er zijn ook periodes geweest dat we met ons vijven sliepen. De kinderen hebben een zware periode achter de rug en zochten toen de veiligheid van papa en mama. Er is geen sprake van misbruik van onze ''goedheid''. Voor mij bewijst het genoeg dat de kinderen zelf weer aangaven dat ze graag in hun eigen bed wilden slapen. Onze kinderen weten dat we er voor ze zijn. Of het nu overdag is of midden in de nacht. Vannacht kwam de oudste van 5 naar onze slaapkamer. Ze kruipt dan tussen ons in en valt dan heel rustig in slaap. Okay, het ligt niet zo lekker op het randje van het bed, maar dat kan me niet zoveel schelen. Zolang zij zich maar veilig en geborgen voelt bij ons, dan maak ik heel graag plaats voor haar of de anderen.

Auteur: MaMaaike | Geplaatst op: vrijdag, januari 20, 2012 20:45
drie kwart van de wereldbevolking slaap samen en wij leggen onze kinderen apart vanaf hun geboorte. De rest van de wereld noemt dat kindermishandeling. Ik kan me er iets bij voorstellen. Een baby heeft geen besef van tijd en huilt omdat er een behoefte is. Welke vorm van ongemak dan ook, is oorzaak om te huilen en welke oorzaak ook; het helpt op zijn minst als het kind niet alleen is. Kinderen die samen slapen zijn socialer en hebben meer zelfvertrouwen omdat ze krijgen wat ze nodig hebben en juist daarom zullen ze ons niet overvragen. Als volwassene slaap je graag samen en waarom zou het voor een kind anders zijn. Die moet dingen kunnen die veel volwassenen niet van zichzelf vragen. Een vriendin van me slaapt niet als haar man nachtdienst heeft... Mijn kinderen mochten van papa niet bij ons slapen maar ik liet het toe. Zodra ze wakker werden, nam ik hen bij me en dan vielen we heerlijk weer in slaap. Mijn laatste kind groeit alleen met mij op. Hij is nu zes jaar en slaapt twee nachten bij mama en dan een nacht in zijn eigen bed op zijn eigen kamer. Daar kunnen we het allebei helemaal mee eens zijn. Tot zijn vierde jaar sliep hij alleen maar bij mij. Heerlijk! De ene mens is de andere niet. Mijn kind en ik zijn beiden erg gevoelig en wij voelen ons er goed bij. Er zijn ongetwijfeld ook kinderen die de behoefte minder hebben. Als ik op het schoolplein sta, hoor ik nog steeds van ouders in groep drie, dat hun kinderen maar al te vaak bij hen in bed liggen, in ieder geval een deel van de nacht. Mijn nachtrust is me heilig, echt waar en ik heb mijn kind liever bij me als ik dan weet dat ik kan doorslapen. Ik heb dat nodig. Mijn kind functioneert ook vele malen beter als hij (grotendeels) bij me ligt. Ik kan ouders aanraden dat ze vooral moeten doen wat goed voelt. Als jij iets werkelijk vindt en erachter kunt staan, dan zal dat in jouw situatie werken. Samen slapen of niet. Maak er vooral geen punt van:)

Je moet je eerst inloggen voor het plaatsen van een reactie Log in of word lid a.u.b.!