Follow us:

Kinderen / Volwassen kinderen (17+ jr)

De kinderen groeien uit elkaar

Dit artikel is geschreven door onze deskundige Françoise Vaal. Françoise is counsellor, voor meer informatie ga naar vaal-counselling.

Er zijn ouders die koste wat het kost proberen om de (volwassen) kinderen bij elkaar te houden, met soms het averechtse effect. De kinderen blijken bijeenkomsten als een verplichting te voelen, de spanning stijgt, het gezellige etentje loopt uit de hand, met in het ergste geval flinke ruzie. Het ideale gezin groeit uit elkaar.

Ieder kind heeft zijn eigen karakter

Het lijkt zo eenvoudig om ze bijeen te houden. Iedereen wordt echter geboren met bepaalde karaktereigenschappen die niet hoeven te stroken met die van de ouders. Daar komt nog bij dat die karaktereigenschappen zich verder ontwikkelen in de specifieke omgeving waarin de kinderen verkeren. Ze hebben allemaal hun eigen manier van denken en handelen. Dit uit zich in hun jonge jaren in ruzies om speelgoed, en in de tienerjaren in ruzie om wie er hoe lang in de badkamer mag zijn. Dit zijn de kleine strubbelingen die meestal overgaan.

Waar gaat het met de onderlinge verhoudingen nu echt mis?

De verhouding tussen ouders en hun kroost is continu aan verandering onderhevig. Er breken steeds weer nieuwe perioden aan waarin je als ouder je kinderen nog meer vrij moet laten, en zelf op de achtergrond moet blijven. Als dit proces van loslaten niet goed verloopt dan kunnen er problemen ontstaan. De kinderen kunnen het als beknellend ervaren. Wat leidt tot onbegrip bij de ouders, met als gevolg: ruzie.

Voorbeelden die meehelpen aan het uit elkaar groeien van kinderen:

- Voor de hand ligt natuurlijk als een kind wordt voorgetrokken boven de anderen, of duidelijk het lievelingetje is van één van de ouders. Door het ophemelen van de één, kan bij de ander een overtuiging in het hoofd gaan rondzingen zoals: "Ik ben niet goed genoeg". Er ontstaat jaloezie tussen de kinderen.
- Het kan ook mis gaan als een kind zich keer op keer op de voorgrond weet te dringen en de andere kinderen daardoor te weinig aandacht krijgen. Ze trekken zich dan terug uit het gezin en zoeken anderen op.
- Als ouder kun je ook een misstap maken door je kind te veroordelen over bijvoorbeeld slechte schoolprestaties, en die vergelijkt met de betere prestaties van broer of zus. De anderen worden belangrijker gevonden en het kind kan zich in zijn schulp terugtrekken.

Hoe kun je proberen te voorkomen dat kinderen uit elkaar groeien?

Als je de kinderen bij elkaar wilt houden, dan is het goed om hen al op jonge leeftijd te leren elkaar respecteren. De goede kanten van een ieder moeten ze op waarde leren schatten. Het is belangrijk dat ze inzien dat ze, ondanks hun verschillen, allen hun eigen kwaliteiten hebben.
Het respecteren en waarderen van verschillende leefwerelden en oprechte interesse tonen in de ander, staat aan de basis van niet-oordelende kinderen. Op deze manier zullen ze leren in eerste plaats de waarde van de ander te zien in plaats van de tekortkomingen.
Oplossende communicatie is altijd van belang. Als je als ouder in staat bent om je kinderen te leren op een constructieve manier conflicten te hanteren, dan zullen ze in ieder geval niet angstig zijn om een conflict aan te gaan, en niet blijven hangen in emoties. Onpartijdigheid of objectiviteit van de ouders als er wèl conflicten zijn, helpt ook.

Wat je moet doen als ouder:
- Ze in hun waarde laten
- Respect en bewondering tonen voor de specifieke kwaliteiten van een ieder (vooral het niet ‘denken' dat ze dat wel weten, laten zien door te zeggen of te handelen)
- Ze op eigen benen laten staan: loslaten
- Accepteren dat zij hun leven op hun manier leiden

Zo creëer je een veilige omgeving voor ze, waar ze graag naartoe terugkeren. De perfecte basis voor een gezellige barbecue!

Wil je verder praten over het uit elkaar groeien van je eigen kinderen? Ga dan naar het forum en deel je ervaring!