Geschreven door counselor Françoise Vaal

De moeder-dochterrelatie is een bekend fenomeen. Lees hieronder over problemen die er binnen deze relatie kan ontstaan. Tegeltjes met opschriften als “Nu ik zelf moeder ben begrijp ik je beter, Mam”, zeggen veel. Het geeft iets aan van de strijd die er ooit heerste, en het begrip dat op latere leeftijd komt. In het gunstige geval ontstaat er wederzijdse empathie en hebben ze een goede relatie. Helaas is dat in de praktijk lang niet altijd het geval. Niet iedere dochter is blij met haar moeder.

Er zijn grofweg drie soorten probleem moeders in een moeder-dochterrelatie:

1. DE KRITISCHE MOEDER

Deze moeders zijn het niet met je eens en laten dat weten ook. Zij zien het anders, vinden het anders, weten het beter en spuien hun kritiek. Hiermee willen ze eigenlijk graag grip op hun dochter houden, of ervoor zorgen dat hun dochter iets doet wat zij graag willen. Deze moeders willen zich niet echt in je verplaatsen. Ze oordelen, beoordelen of veroordelen. Met als gevolg dat de dochters voelen dat ze het nooit goed doen, en kunnen gaan denken dat ze incapabel zijn.

2. DE VERZORGENDE MOEDER

Deze moeder heeft het goed met je voor. Doet alles voor je, neemt je van alles uit handen, staat altijd voor je klaar:

– dat regel ik wel voor je

– zal ik dat shirt voor je kopen?

– ik heb de rijschool al voor je gebeld

Het gevoel dat je als dochter van deze moeder kan krijgen is dat ze bemoeizuchtig is, ook wel betuttelend. Ze ontnemen je zelfstandigheid omdat ze alles uit handen nemen. Goed bedoeld, maar soms wil je dingen zelf doen, op je eigen manier ervaren, ervan leren, en misschien wel vallen om weer op te staan.

3. DE SLACHTOFFER MOEDER

Deze moeder plaatst zichzelf bij iedere tegenslag in een slachtoffer rol door zichzelf als zielig te portretteren, de schuld op zich te nemen, of zichzelf als slecht af te schilderen. Het is haar bedoeling dat je medelijden met haar krijgt en dat je dan gaat doen wat ze eigenlijk wil.

Een bekende Amerikaanse mop over een joodse oma illustreert dit:

Een dochter, op bezoek bij haar moeder, staat op het punt om aan het einde van de middag naar huis te gaan. Moeder komt erachter dat haar dochter nog geen nieuwe lamp in de plafonnière heeft gedraaid. Moeder zegt: ‘Oh ga maar naar huis, ik zit wel in het donker.’

Moeder stelt zich als slachtoffer op en legt onderhuids de schuld bij haar dochter. De dochter voelt dat natuurlijk en ontwikkelt hier een enorme allergie tegen wat soms resulteert in het steeds minder bezoeken van de moeder.

De reacties van dochters op bovenstaande moeders kunnen verschillen van veel ruzie tot het elkaar ontlopen of zich tegen de zin aanpassen, tot aan de band geheel verbreken.

WAT KUNNEN DOCHTERS DOEN MET EEN DERGELIJKE MOEDER?

Je zult een keer je grens aan moeten geven en erover moeten praten met je moeder. Van belang is dat je dit niet op een veroordelende manier doet, maar het probleem vanuit je zelf benadert. Bijvoorbeeld:

  • “Ik vind het moeilijk om je kritiek te hanteren, want ik voel dat ik het niet goed doe. Je zou me helpen om beter voelen als je me ook af en toe zegt wat ik goed doe. Zou je dat willen doen?”
  • “Mam, ik zou dit heel graag zelf willen regelen, omdat ik graag wil leren hoe ik dat moet doen. Zou je mij dat willen laten doen de volgende keer?”

Het is van belang dat je ophoudt om tegenover elkaar te gaan staan. Ga naast elkaar staan en kijk samen naar mogelijkheden om jullie beider behoeftes in te vullen zodat jullie er beiden een goed gevoel bij hebben.

Als je als moeder twijfelt over de relatie met je dochter, wat doe je dan?

Je kunt proberen je eigen gedrag na te gaan en te analyseren. Beter nog: je kunt je dochter vragen of zij op bepaalde vlakken moeite met je heeft. De hand in eigen boezem durven steken en de intentie hebben je gedrag te willen veranderen draagt ertoe bij om de kwaliteit van de relatie te verbeteren.

Categorieën: relatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *