HappyMOMs - Moeder in het middelpunt

Mijn plek in de wereld (2) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Geschreven door HappyMOM Solvejg: moeder en schrijfster op de Volkskrant Blog.

Mijn plek in de wereld 

Tot mijn grote verbazing veranderde er iets aan mijn plek op de wereld op het moment dat ik naar buiten liep als kersverse moeder. Met een baby in de draagzak leek het wel alsof alle vrouwen met kinderstoeltjes op hun fiets me liefdevol opnamen in een andere wereld: de wereld van het moederschap. Codes die ik nooit had herkend en ineens volop om me heen zag. Dat een stoeltje op je fiets een betekenis had die me daarvoor nooit was opgevallen. Het leek of alle moeders naar me glimlachten, me plotseling voor vol aanzagen, alsof ik tot dan toe geen plaats in de wereldgeschiedenis had. Ik was een schakel geworden tussen verleden en toekomst.

Het leek alleen of de rest van de wereld zwangere vrouwen en nieuwe moeders als een vreemde soort beschouwde: warenhuizen zonder stoeltjes of bankjes die de vermoeidheid door het gesleep met dikke buik en opgezwollen enkels tijdelijk konden verlichten. Veel te smalle stoepen waar je met je kinderwagen nauwelijks op paste en verkeerslichten die ontworpen zijn voor 25-jarige jonge mannen. En dan de weg op met een fietsstoeltje aan je stuur. Hoe doen andere moeders dat, dacht ik soms vertwijfeld.

Maar het allervreemdst was dat ik veranderde van een individu dat zichzelf met ‘ik' aanspreekt tot iemand die zichzelf ‘mama' noemt: ‘kom maar bij mama', in plaats van ‘kom maar bij mij'. Zodra mijn zoon zichzelf via ‘jij' (zoals hij werd aangesproken) en zijn eigen naam eindelijk ‘ik' zei, kreeg mama weer grip op haar individualiteit.

>> Neem een kijkje op het profiel van HappyMOM Solvejg en laat een berichtje achter!

Reacties

Auteur: Lind@ | Geplaatst op: maandag, mei 10, 2010 13:27
Het mooie van vrouwen is dat ze al die krachten in zichzelf vertegenwoordigen en dat het terplekke vrijkomt wanneer het nodig is. Mezelf kunnen zijn in al die rollen, is wat ik het liefst ben, maar dat heb ik echt moeten leren door de jaren heen. Lekker herkenbaar geschreven. groetjes, Linda

Auteur: Simone | Geplaatst op: woensdag, mei 19, 2010 08:25
Mooi stuk Solvejg. Dat van het geen individu meer zijn klopt wel, zo heb ik dat ook gevoeld.