HappyMOMs - Moeder in het middelpunt

Colum Ines: De tijd... (0) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Ines (27) is moeder van twee prachtige kindjes, alleenstaande 'happy' mama en ons nieuwe columniste bij Happymoms. Lees hier haar column: De tijd...

 
Ik kan me nog goed herinneren dat ik als kind de tijd soms juist zo langzaam
voorbij vond gaan. Maar sinds ik zelf kinderen heb, lees ik aan hun de tijd af en jeetje
wat denk ik dan vaak; kan ik de tijd niet even stoppen of in ieder geval langzamer voorbij
laten gaan?!

Mijn oudste is in 2005 geboren. Hij is dus inmiddels alweer 6,5 jaar.
Hij zit nu in groep 3. En is gewoon meteen kleuter af.
Hij is leergierig en de wijsheid die hij al bezit en hoe bijdehand en 'gevat' hij al kan zijn
in zijn reacties, e.d.. Ik verbaas me er nog regelmatig over.
Vooral hoe hij toch ook juist weer lekker 'eenvoudig' kind kan zijn. En de dingen nog
lang niet zo 'moeilijk' ziet en maakt, als wij volwassenen gewoon al (te) vaak kunnen doen.
Van die kinderlogica en leuke opmerkingen kan ik dan ook enorm genieten.
Soms verlang ik er zelfs ook licht naar, om zelf weer zo eenvoudig in het leven te kunnen staan.

In 2010 is mijn dochter geboren. Zij is nu 13 maanden geweest en weer werd ik even met
beide benen op de grond gezet, hoe kostbaar die 'korte' tijd eigenlijk is, die wij hier hebben.
Haar 1e verjaardag is alweer geweest en wat een mijlpaal is dat dan toch weer. Vooral
één die laat zien, hoe snel de tijd toch voorbij gaat!

Het is nog maar pas geleden en toch ook alweer zo ver weg, dat ik mijn kindjes in mijn
buik droeg en ze op de wereld zette. Dat ze nog heel weinig konden en zo afhankelijk
waren van mij; hun mama. Nu is mijn jongste nog redelijk afhankelijk. Maar ik besef me,
mede doordat de ander een stuk ouder is, dat voor ik het weet, het alweer zo ver is, dat ook
zij, haar eerste eigen stapjes, los van mij, zal gaan zetten.

Elke leeftijd heeft wel iets dat het juist zo mooi maakt en dat ik er enorm van kan genieten.
Maar toch, dat ik dan weet, dat dit wel allemaal hoort bij het proces van 'loslaten' en mijn
kinderen op weg helpen naar zelfstandigheid..
Soms geeft me dat wel even een beetje een weemoedig gevoel.
En vooral ook besef, dat ik het belangrijk vind, om toch te leren die tijd goed te gebruiken en
te genieten van elk (klein) ding.

Ineke van Roekel

Meer lezen van Ines?

Reacties

Plaats jij de eerste reactie?