Follow us:

Moeder zijn / HappyMOMs columnisten

Column Jolanda: Kerstgedachte

Jolanda is alleenstaande moeder van 5 kinderen.  Al ruim 10 jaar schrijft ze alle belevenissen op. Een gewoonte die is ontstaan tijdens haar zwangerschap. Dat  haar dagelijks leven een hoop inspiratie oplevert kun je hier iedere maand lezen

“Kun je je column laten gaan over Kerst?” was de vraag. “Ja tuurlijk! Moet lukken!!” antwoordde ik enthousiast.

En toen werd het stil. Niet in mijn hoofd, maar wel in mijn vingers. Net zoals ik het de laatste maanden te druk lijk te hebben om te schrijven. De twee dagen voor het neerpennen van dit stuk was het onaangenaam koud buiten. Nu moet ik daar wel eens zijn; je hond uitlaten is zo’n dingetje dat je beter niet binnen kunt doen. En daar overviel me het ‘echte wintergevoel’.

Misschien herken je het. Diep verscholen in je jas, handen in je zakken. De vogels zijn vertrokken en alle koeien en schapen staan binnen bij de boer. De zon komt op en je adem voegt nog wat aan de mistflarden toe in die prachtige ijzige witte wereld. En die hond, dat gekke beest, speert als een bezetene over het bevroren gras. Totaal vergetend dat ze al bijna acht is.

Dit zijn die momenten die ik graag zou toevoegen aan mijn Kerstgevoel. Maatschappelijk gezien zou ik nu natuurlijk moeten zeggen dat mijn kinderen en familie het belangrijkste zijn. Dat ik de Feestdagen het allerliefste met hen zou doorbrengen en zonder twijfel: Dat is ook zo! Als iemand mij kan garanderen dat die dagen dan ook zonder gekibbel, gemopper en gedoe verlopen ;) Maar de praktijk is dat je wel naar de kalender kunt wijzen en roepen: “En nu koppen dicht! Normaal tegen elkaar doen en doe eens gezellig! Het is KERST!” maar dat werkt natuurlijk niet zo. Sterker nog, hoe harder je dat af probeert te dwingen, des te meer ga je zelf de fout in.

Wat voor mij dan wel het Ultieme Kerstgevoel is?
Iemand verrassen. Een kind bezoeken in het ziekenhuis. Een kerstpakketje samenstellen voor dat ene gezin dat nét tussen wal en schip valt. Of een kerstboom kopen voor de buurman die alleen achterbleef na de scheiding. Oké. ik begreep de buuf als geen ander, en ook ik heb helaas al wat minder prettig contact met de buurman gehad. Maar hé, het is Kerst! Niemand verdient het om alleen te zijn. Zelfs hij niet.

En dus hebben Boy en ik bij de kringloop een leuk boompje uitgezocht. We hebben gegokt dat hij van goudkleurige ballen houdt en hebben daar lichtjes en slingers bij uitgezocht. Samen met dochter en schoonzoon hebben we die boom opgetuigd en voor zijn deur gezet…

Zijn gezicht toen hij uit zijn werk thuis kwam? Onbetaalbaar, om maar even die reclame-woorden te gebruiken. Even later klopte hij op het raam. We werden uitgebreid bedankt maar daar ging het mij niet om. Mijn Engels buurman vertaalde het perfect: This is the Real Christmas Spirit!

En dat voor 'maar' 20 euro.
Het gaat niet om het geld. Natuurlijk is het voor ons ook 2 à 3 dagen eten, maar dit vergeten de buurman, mijn kinderen en ik nooit meer. Dat glunderende koppie door het voorraam. Die stevige knuffel van de buurman en die glinsterende ogen .....

Dàt is voor mij het Kerstgevoel!

Jolanda Pant,
December 2016

✳❁✳❁✳❁✳❁✳❁✳❁✳❁

Meer lezen van Jolanda? 

 

 



Reacties

Plaats jij de eerste reactie?

Je moet inloggen voor het plaatsen van een reactie Log in of Word lid a.u.b.!