Moeder zijn - Mama-columnistes - column-karina-te-donker-om-op-te-staan-

Moeder zijn / Mama-columnistes

Column Karina: Te donker om op te staan. (0) Reacties | Stuur dit artikel door! | Print

Karina Andeweg, moeder van twee kinderen ( Ruud (8) en Maaike (4) ) is getrouwd met Martijn (al sinds 2001) en is ons Happymoms columniste.

Lees hier haar column.: Te donker om op te staan.

De dagen lengen en dat vind ik goed nieuws. 's Avonds is het al goed te merken dat het langer licht is. 's Morgens daarentegen lijkt het nog steeds een eeuwigheid te duren voordat de lampen in huis uit kunnen. Iedere morgen weer voer ik een gevecht met mezelf. Het lukt me gewoon niet om enthousiast mijn bed uit te springen als het nog aardedonker is buiten. Gelukkig helpt mijn vaste ritueel me om toch, zei het op aangepaste kalme wijze, wakker te worden. Ik zet de wekker iets te vroeg en in de repeteer modus zodat ik me nog lekker een keer om kan draaien. Nadat ik zo'n drie keer wakker ben gepiept druk ik de wekker uiteindelijk definitief uit en de tv aan om vanonder de dekens in mijn luie stand naar het ontbijtnieuws te kijken. Het is vaak nog even knipperen tegen het felle licht van het tv scherm maar altijd nog beter dan meteen de lamp aan te knippen. Nadat ik zo'n anderhalf keer het nieuws heb bekeken, anderhalf keer omdat ik het eerste gedeelte met mijn duffe kop meestal niet helemaal heb meegekregen, sta ik dan eindelijk op. Oké mama is wakker, nu de kinderen nog.

Mijn kinderen hebben niet de luxe van een tv op hun kamer dus om hen wakker te krijgen doe ik hun slaapkamerdeur open en wel het licht meteen aan. Demonstratief steekt mijn zoon meestal zijn hoofd onder de dekens en dochter gluurt tussen haar wimpers door maar komt meestal wel meteen overeind. Zij is degene die het meest doortastend te werk gaat op de vroege morgen. Ze checkt even of haar broer al wakker is en helpt hem zo nodig een handje. Iets wat door Ruud lang niet altijd in dank wordt afgenomen. Om Ruud te sparen commandeer ik Maaike meestal dat ze naar beneden moet om aan te kleden. Ruud doet dat al helemaal zelf op zijn slaapkamer al leg ik, om vloekende en oogverblindende combinaties te voorkomen, wel zijn kleren alvast klaar op zijn bed.

Terwijl ik beneden Maaike in haar outfit hijs komt Ruud gaandeweg van de trap af stommelen. Met de deur nog in zijn hand laat hij alvast weten wat hij op brood wil en Maaike volgt zijn voorbeeld. Terwijl de kinderen zich aan tafel nestelen smeer ik hun boterham en regel het drinken. Terwijl zij hun ontbijt nuttigen maak ik me nuttig door hun schooltassen alvast te vullen met de benodigde artikelen. Soms hoeft er alleen een versnapering en een pakje drinken in, soms moeten ook de gymkleren of een bibliotheekboek mee naar school.

Als ik geluk heb dan kom ik tijdens mijn bezigheden een spiegel tegen en ontdek ik nog net op tijd dat ik ook nog even met mezelf aan de slag moet als ik niet helemaal voor schut wil staan tussen de andere moeders. Heel regelmatig zie ik mezelf pas in de spiegel als ik alweer terug thuis ben van school en kom ik beschaamd tot de conclusie dat ik er behoorlijk belabberd uitzie en dat een streepje oogpotlood en een borstel door mijn haar geen overbodige luxe zou zijn geweest.