HappyMOMs - Moeder in het middelpunt

Dioxines en pcb' s zijn afvalproducten die ontstaan in de chemische industrie. Deze komen via het grondwater in het milieu en in het voedsel van dieren terecht. Omdat deze stoffen moeilijk afbreekbaar zijn, worden ze opgeslagen in het vetweefsel. Dieren die andere dieren eten, krijgen zo nog extra van deze stoffen binnen. Dioxines en pcb's kunnen ook in zee terecht komen, waardoor ook vissen deze stoffen kunnen bevatten. Roofvissen, zoals makreel en tonijn, bevatten zodoende dan ook een hoger gehalte van deze stoffen. Maar het zit dus ook in vlees en zuivel, en dus niet alleen in vis. Er zijn normen voor pcb´s en dioxines vastgesteld door onze overheid. Daarbij wordt er gekeken naar de hoeveelheid van deze stoffen in het dierlijk vet en niet naar de hoeveelheid in het totale product. Dus het percentage in het vet van vis kan wat hoger liggen, maar in de gehele vis ligt het lager, omdat vis maar weinig vet bevat. Zelfs de vetste vis bevat slechts 15% vet, terwijl bijvoorbeeld varkensvlees wel 35% vet kan bevatten.

Er wordt aangeraden om voldoende vis te eten omdat vooral de vettere vissoorten goede vetzuren bevatten. Deze omega 3 vetzuren kan het lichaam zelf niet maken en moeten opgenomen worden uit de voeding. Alleen in vis komen deze vetzuren in voldoende mate voor. Omega 3 vetzuren beschermen het lichaam tegen hart- en vaatziekten. De kans hierop wordt met 70% verkleind als men voldoende omega 3 binnen krijgt. Verder zitten in vis nog meer onverzadigde vetten. Deze zijn beter voor het lichaam dan verzadigde vetten en hebben een positief effect op het cholesterolgehalte in het bloed. Om deze redenen is het raadzaam voldoende vis te eten, waarvan 1 keer per week vette vis (zoals haring, zalm en sardines).

Bij mensen van 50 jaar en ouder is omega 3 visolie extra belangrijk, omdat visvetzuren een gunstig effect hebben op het hartritme. Zo verlagen ze de kans op plotselinge hartstilstand, met name bij mensen die al eerder een hartinfarct hebben gehad. Viseters hebben bovendien minder kans op een herseninfarct dan niet-viseters.

Wanneer we de hoeveelheden dioxines en pcb' s uit vis vergelijken met wat we binnen krijgen uit vlees en zuivel, hoeft u zich geen zorgen te maken. Tweemaal per week vis, waarvan eenmaal vette vis, levert geen teveel aan deze stoffen. De gezondheidsvoordelen van vis eten, zijn zo groot dat ze opwegen tegen het feit dat er dioxines en pcb's in kunnen zitten. U doet er verstandig aan twee keer per week vis te eten, waarvan één keer vette vis. Dus geniet van uw visje, maar wel met mate!

Benieuwd of u genoeg gezonde vetten binnenkrijgt? Doe dan nu de voedingstest. Klik hier!