• Happy Moms

Vier kleine koppies en maar drie kusjes

Dit verhaal is geschreven door Happy Mom Jet, lees hier haar bio.


Vier kleine koppies en maar drie kusjes werden uitgedeeld door mama. Een kusje voor jouw zus, eentje voor jouw peuter broertje en eentje voor jouw baby broertje. En jij? Jij kreeg niks. Geen aai over je bol, geen lief woordje, gewoon niks. Mijn naïeve hart brak in stukken. Ze zag je niet, ze wilde je niet zien. Niet aankijken of aanraken. Bij de gedachte alleen al, werd ze er naar van. Ze vertelde dat toen jij geboren werd, je er nog niet klaar voor was. Jouw papa en mama trouwens ook niet. Je had nog minstens 14 weken in haar veilige warme buik moeten zitten en daar was je dan, veel te vroeg geboren en nog kwetsbaarder dan een baby die op tijd geboren was.

Je moest direct naar een couveuse en pas na een paar uurtjes - toen jij stabiel was - mocht jouw mama bij je gaan kijken. Nog helemaal van de kaart van het feit dat jij was geboren, werd ze direct geconfronteerd met jouw mini-lijfje in een couveuse, gekoppeld aan allemaal apparaten die hun best deden om je in leven te houden. Mama was verteld dat de kans klein was dat ze jou mee naar huis zouden nemen. Je was zo kwetsbaar en veel te vroeg gekomen. In die hele periode dat jij in het ziekenhuis lag, kwamen papa en vooral mama veel bij je op bezoek. Mama kolfde melk zodat je dat uiteindelijk bij haar kon drinken als je daar sterk genoeg voor was. Ze keek hoe de verpleegkundige elke dag met jou bezig waren, jou verzorgde en uiteindelijk ook welke kleertjes ze je aantrokken. Toen jij zo sterk was en iedereen het tegendeel bewees, mocht jij met papa en mama mee naar huis. Wat een feest was dat! Alhoewel... Mama legde jou aan de borst, ze verschoonde jouw luiertje en ook zorgde ze dat je fris en gewassen weer in je bedje werd gelegd. Alleen mama voelde zich hier helemaal niet fijn bij, want als je bij haar lag te drinken voelde het voor haar alsof ze een oppaskindje aan haar borst had liggen en als ze jou aankleedde, dan deed ze maar de setjes aan die je in het ziekenhuis aankreeg van de verpleegkundige. Mama merkte dat dit niet klopte, dit gevoel hoorde er niet te zijn. Ze belde naar jouw papa en gelukkig nam hij het direct serieus. Jullie werden naar een ziekenhuis gestuurd op een gesloten afdeling. Op die plek ging jouw mama leren hoe ze een band kreeg met jou. De zusters trokken jou expres de lelijkste pakjes aan zodat mama dit zelf zou veranderen. Een aantal weken hebben jullie hier doorgebracht maar helaas was het leed al geschiedt.

Mama kon echt niet meer voor jou zorgen en dus belandde je bij jouw opa en oma in huis. Opa en oma namen de volledige zorg van jou op zich. Dit was best pittig en toch deden ze het, voor jou! Een paar keer in de week ging jij op advies van een instantie op bezoek bij papa en mama. Die bezoekjes duurde meestal een half uur want mama kon jou niet uitstaan. Ook in de kraamweken dat ik er was, kwam jij langs. Je lieve koppie, je warme knuffels en die warme zachte plakhandjes van je ga ik echt nooit vergeten. Wat ben jij een lief ventje op de verkeerde plek. Slachtoffer van een ongelukkige samenloop waardoor mama nooit met jou heeft kunnen binden waardoor jij nu met de nek wordt aangekeken. Als jij er was probeerde ik er een feestje van te maken. Lekker kleien op de grote tafel, vingerverven en hand afdrukjes maken. Die mooie verftekening die je maakte voor je mama, maar die ik kreeg omdat mama er niet echt op reageerde toen je hem gaf, zit nog steeds in mijn knutselkist en wat ben ik er blij mee. Je werd niet gezien, je werd genegeerd en benadeeld. Mijn enige grote wens voor jou lieverd en voor alle andere kindjes, is dat jullie gezien, gehoord en geliefd worden.

Ik zal je nooit vergeten!

322 keer bekeken

Ontvang Happy Moms updates

© 2019 by Happy Moms​. Proudly created with mom power